Afstoffen en doorgaan…..

Eindelijk mijn oude site weer gevonden. Misschien de moeite waard om weer op te starten. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet etcetera etcetera

 

Afgelopen maanden heb ik veel gelezen. Ik woon inmiddels met man, 2 honden, 3 katten in Deventer en ik werk nog steeds in Utrecht. Tenminste, daar bevindt zich het provinciehuis, maar ik ben er al sinds half maart niet meer geweest.

Thuiswerken, online vergaderen, online studeren, het is allemaal anders gegaan dan we aan het begin van het jaar dachten.

there’s a fricton too much relection

Tags

, ,

Op de achtergrond staat de Top2000 aan.

Ik denk aan het nummer van Tim Finn, there’s a friction too much fraction, een nummer wat ik luidkeels mee kan zingen en wat in mijn hoofd blijft zitten.

Mijn variant van vandaag is: There’s a friction too much reflection

Aan het einde van het jaar is het goed om stil te staan. Het nadeel bij het stilstaan is nu dat het me beperkt. Het beperkt de dingen die ik nog moet doen, die ik nog wil doen en die ik graag doe.

Een week alleen in een huisje in Twente zitten is prima, maar op een of andere manier lukt het me dan niet om structuur aan te brengen en dingen te doen. Dus ga ik schrijven en lijstjes maken.

Goede voornemens, daar ben ik een paar jaar geleden al mee gestopt. Maar soms ontkom je er niet aan. Ook omdat terugblikken leidt tot vooruitblikken.

Eigenlijk is het dit jaar best goed gegaan. Nieuwe baan, lief, katten, huisje in Twente. Maar ja, die fantastische roman is nog steeds niet geschreven, die 75 kilo is nog steeds niet gehaald, mijn huis moet nodig gepoetst worden. En mijn vrienden zie ik veel te weinig. Weinig energie gehad dit jaar, ja, druk op het werk geweest, ja.

Maar toen ik een paar maanden geleden dat mailtje kreeg van een lieve vriendin dat ze voortaan geen behoefte meer had aan contact, kwam dat hard aan. En ik weet niet wat ik moet doen. Ik ga nog maar weer eens nadenken en schrijven. En reflecteren.

Bij het laatste koor van dit jaar hebben we de Serenity prayer gezongen, dat was nieuw voor mij. Ik ken het gebed in vele varianten. De meest bekende is “God, grant me the serenity to accept the things I cannot change, the courage to change the things I can, and wisdom to know the difference”

Mij spreekt een meer actieve formulering aan: Aanvaard wat je niet veranderen kan, maar verander dat wat je niet aanvaarden kan. En leer het verschil tussen die twee.

Friedrich Schiller formuleerde het als volgt: „Wohl dem Menschen, wenn er gelernt hat, zu ertragen, was er nicht ändern kann, und preiszugeben mit Würde, was er nicht retten kann,” (1801)

Op de wikipedia pagina van de Serenity prayer vind ik ook een verwijzing naar het boek van John Green, the fault in our stars. Dat staat nog op mijn te lezen lijst… Dat is geen toeval 🙂 Ik weet wat ik vanavond ga doen: op de bank met kan thee en kat en dat boek lezen. Het wordt goed gewaardeerd

En zo is er toch weer een boekentwist en eindig ik met een positieve noot.

zoeken en vinden: hoe zoekt Google?

Weer een typisch geval van klok en klepel: Hoe zoekt Google?
Aan collega’s gevraagd, aan lief gevraagd, iedereen heeft er wel eens wat van gelezen of van gehoord. Maar hoe zit het nu precies.

Om te beginnen type ik in Google Chrome Hoe zoekt Google? in, vervolgens Hoe zoekt Ilse en meer van dat soort kreten.

Via Handleiding van edwords.nl kom ik het een en ander te weten. Nog meer leuke artikelen op dit blog, o.a. verticale zoekmachine . Verticale zoekmachine, hmm, interessant woord, als je de context niet kent..

Een hele wereld nog na te kijken. Ben benieuwd waar de andere studenten morgen mee komen.

Zelfreflectie 2.0

Zelfreflectie op het 2.0 gebeuren, op mijn ervaringen tot nu toe met 2.0, met 23-archiefdingen.nl, met bloggen, met archief2.0, met wiki’s, social networks en noem maar op.
Maar ook reflectie op de toepasbaarheid voor mijn werk.

Allereerst vond ik het ontzettend leuk om te doen.
Ik heb veel gezien, veel geleerd en vooral ook verdieping ervaren. Veel van de 23 archiefdingen kende ik al, ik was er al aangemeld, maar gebruiken deed ik het niet altijd. Laat staan dat ik het voor mijn eigen voordeel of voor mijn werk benutte.
En daar zie ik nu wel mogelijkheden toe.
Kennisdelen, gebruik maken van nieuwe technologie-en, maar vooral van nieuwe ontwikkelingen op informatiegebied.

De klok en de klepel, ze hangen nu wat dichter bij elkaar.

Wel merkte ik dat er veel tijd ging zitten in de technische/uitvoerkant.. Uitzoeken, fouten maken, foute knoppen klikken, dingen overnieuw moeten doen, sites die eruit liggen, browsers die klappen (ja, zelfseGoogle Chrome, helaas), internetverbindingen die traag zijn of die niet tot stand te brengen zijn (dank aan Ziggo ;)). Ik voelde me echt een kind in de speeltuin (of in de zandbak om bij 23-archiefdingen te blijven). Klikken, doorklikken, vallen, opstaan, nieuwe speeltjes, nieuwe vriendjes….

2.0, ik ben er nog niet klaar mee, maar kom maar op met 3.0

Bij Dutch Cowboys vind je een leuk filmpje over web 2.0: even zelf kijken! blog van Eric Sieverts over dit filmpje

Vrijwilligerswerk 2.0

Vanochtend las ik de Volkskrant en kwam ik een artikel tegen met de kop Vrijwilligerswerk 2.0.
(een link werkt alleen als je abonnement hebt op de Volkskrant, maar het staat in de krant van 17 maart 2010 op bladzijde 2)

Drukke yup kies vrijwillligerswerk 2.0

Het gaat om flexibel vrijwilligerswerk zonder vaste verplichting, veelal in de avonduren en in het weekend.
NL doet. nl is de organisatie die in het artikel belicht wordt.

De 2.0 toevoeging staat volgens mij hier voor vrijheid, flexibliteit, de mogelijkheid om deel te nemen op momenten dat jij wilt, dat jij kunt en dat jou het beste uitkomt.

Dit is voor een groot deel van de toepassingen die ik de afgelopen tijd voor de HMDI heb bekeken ook het geval. Jij kiest het moment van deelname, hoe je deelneemt en met wie je deelneemt. Een stuk vrijblijvendheid, die volgens mij niet meteen te rijmen is met vrijwilligerswerk. Daar gaat het juist om betrokkenheid. Maar blijkbaar is deze combinatie toch goed werkbaar, getuige het krantenartikel en de reakties op de site.

NL doet. nl is zeker aan te raden, als we nog een gaatje hebben naast onze HMDI studie 😉

Zelfreflectie

Gisteren zat ik in de wachtkamer van de dokter na te denken over het woord reflectie en zelfreflectie.
In eerste instantie leek mij het woord zelfreflectie een tautologie[pleonasme, net zo als nat water of groen gras.

Ik ging voor dit blog even zoeken op contaminatie, pleonasme en stijlfiguren. Wikipedia verwees mij naar een website over contaminatie, erg leuk om eens te bekijken.

Maar goed, ik bleek pleonasme te bedoelen. Of dit ook zo is? We zijn toch op Wikipedia. Wat zeggen ze over zelfreflectie en reflectie?

Zelfreflectie onderscheidt zich van reflectie in het algemeen door de nadruk die gelegd wordt op de eigen rol in gebeurtenissen

Aha, dat is duidelijk. Maar nu de zelfreflectie zelf nog….

Wordt vervolgd

Wat lees ik op dit moment?

Het eerste onderwerp van dit blog was boeken.
Ik lees graag en ik wil graag mijn ervaringen delen met andere lezers.

Librarythings is al in een eerder blog genoemd. Ook Dizziel is een bron voor veel inspiratie.

Dizzie is dxc3xa9 community waar je nieuwe boeken ontdekt en boekliefhebbers treft

Leuk om rond te snuffelen.

(BTW: eindelijk ontdekt hoe de quote werkt bij web-log ;-))

Wat ben ik nu aan het lezen? De laatste keer bij de bieb heb ik random wat boeken meegenomen. Door het nieuwe systeem in de bibliotheek (categoriexc3xabn, soort bij soort) loop ik soms tegen interesante boeken op. Net zo vaak blijken het miskleunen te zijn. Dit laatste was afgelopen keer het geval. Gelukkig had ik ook nog een aantal tijdschriften meegenomen (Quest en Boek), dus helemaal mislukt was deze trip niet.
Omdat ik wel ben vergeten om de boeken op tijd terug te brengen of te verlengen, betaal ik wederom een boete 😦

Trouwens, toen ik op zoek was naar de linken voor de tijdschriften typte ik http://www.boeken.nl in. Bleek een link te zijn naar bol.com…. Je kunt ook aardig wat tijd doorbrengen met website-namen in te typen en kijken waar je terecht komt. Bijvoorbeeld etcetera.blogspot.com bleek een spaanse site te zijn, ik kon mijn weblog dus niet zomaar verplaatsen naar blogger, de naam was al bezet.

Om terug te komen op het onderwerp van dit blog: ik ben begonnen in het eerste boek van de Milleniumtriologie van Stieg Larsson: Mannen die vrouwen haten. Afgelopen weekend was er hier in Utrecht in het Louis Hartlooper complex een vertoning van alle drie films naar de boeken, zoals ik gisteren las. Maar toch liever eerst de boeken lezen.
Verder ligt er op mijn nachttafeltje het boek van Femke Halsema, Geluk! Voorbij de hyperconsumpte, haast en hufterigheid.

Wordt vervolgd.

Mindfulness reminders

Wie dxc3xa9 waarheid zoekt blijft praten,
wie zxc3xadjn waarheid zoekt wordt stil.

Ooit heb ik me opgegeven voor een mailinglijst van Aandachttraining
Regelmatig krijg ik een mailtje.
De bedoeling is om even stil te staan, een moment na te denken.

Een moment om na te denken, dat is een goed schrijfmoment.
De waarheid zoeken, dat doen we allemaal wel eens. Ik zeker.
Mijn waarheid, tja, dat is een stuk moeilijker. Dat er meer dan 1 waarheid bestaat, is lang moeillijk geweest te vatten voor dit beta-mens. Maar daar ben ik nu wel achter.
Mijn waarheid, dat moet zuiver zijn. Waarheid moet zuiver zijn.

Boekenweek: Titaantjes waren we

Op terugweg van de dokter kwam ik langs een boekenwinkel. Zou ik wel, zou ik niet… Ik ben toch even naar binnen gegaan.

Ik verzamel boekenweekgeschenken. Op de jaarlijkse boekenmarkt in Deventer kom ik er altijd een heleboel tegen, maar ook bij tweedehands boekwinkels en vooral bij kringloopwinkels vind ik nog wel eens betaalbare aanvullingen op mijn ‘collectie’.

Duel van Joost Zwagerman wilde ik dus ook wel graag hebben.

Waar kwam ik mee naar buiten?

Duel van Joost Zwagerman dus 😉

Titaantjes waren we, het ‘essay’ van de boekenweek, dat ter gelegenheid van het 75 jarig bestaan van de boekenweek iets groter/uitgebreider is uitgebracht. Op dit boek kom ik in een later blog terug. Het is echt ook iets om zelf te doen.

De leesclub van Renate Dorrestein, in pocket. Toch een nieuw boek van Dorrestein gemist.. Echt iets om me op te verheugen.

Innerlijke rust – Anselm Grun

Juliet Naked – Nick Hornby. Ik ben een fan van Nick Hornby. Zijn schrijfstijl is prettig en komisch, hij verwoordt alles duidelijk en herkenbaar.

Tja, een echt stapeltje. Maar nog groter is het stapeltje dat ik heb laten liggen. Misschien is dat nog wel interessanter ;). Wordt vervolgd.